لایه های شبکه

لایه بندی شبکه فصل دوم

لایه های شبکه فصل دوم

مدل TCP / IP :
IP ، پروتکلی استاندارد برای ارتباط کامپیوترهای موجود در یک شبکهی مبتنی بر ویندوز 2000 است. از پروتکل فوق، به منظور ارتباط در شبکههای بزرگ استفاده میگردد. برقراری ارتباط از طریق پروتکلهای متعددی که در چهار لایه مجزا سازماندهی شده اند، میسر میگردد. هر یک از پروتکلهای موجود در پشته ی TCP/IP ، دارای وظیفه ای خاص در این زمینه (برقراری ارتباط) میباشند. در زمان ایجاد یک ارتباط، ممکن است در یک لحظه تعداد زیادی از برنامه ها، با یکدیگر ارتباط برقرار نمایند. TCP/IP ، دارای قابلیت تفکیک و تمایز یک برنامهی موجود بر روی یک کامپیوتر با سایر برنامه ها بوده و پس از دریافت دادهها از یک برنامه، آنها را برای برنامه ی متناظر موجود بر روی کامپیوتر دیگر ارسال مینماید. نحوه ی ارسال داده توسط پروتکل TCP/IP از محلی به محل دیگر با فرآیند ارسال یک نامه از شهری به شهر دیگر، قابل مقایسه است .
برقراری ارتباط مبتنی بر TCP/IP با فعال شدن یک برنامه بر روی کامپیوتر مبدأ آغاز میگردد. برنامه ی فوق، دادههای موردنظر جهت ارسال را به گونهای آماده و فرمت می نماید که برای کامپیوتر مقصد، قابل خواندن و استفاده باشند. (مشابهی نوشتن نامه با زبانی که دریافت کننده، قادر به مطالعهی آن باشد). در ادامه، آدرس کامپیوتر مقصد به دادههای مربوطه اضافه میگردد (مشابهی آدرس گیرنده که بر روی یک نامه مشخص میگردد). پس از انجام عملیات فوق، داده به همراه اطلاعات اضافی (درخواستی برای تأیید دریافت در مقصد) در طول شبکه به حرکت درآمده تا به مقصد مورد نظر برسد. عملیات فوق، ارتباطی به محیط انتقال شبکه به منظور انتقال اطلاعات نداشته و تحقق عملیات فوق با رویکردی مستقل نسبت به محیط انتقال، انجام خواهد شد .
لایههای پروتکل TCP/IP :
TCP/IP ، فرآیندهای لازم به منظور برقراری ارتباط را سازماندهی میکند و در این راستا از پروتکلهای متعددی در پشته ی TCP/IP استفاده میگردد. به منظور افزایش کارایی در تحقق فرآیندهای موردنظر، پروتکلها در لایه های متفاوتی، سازماندهی شده اند. اطلاعات مربوط به آدرس دهی در انتها، قرارگرفته و بدین ترتیب کامپیوترهای موجود در شبکه قادر به بررسی آن با سرعت مطلوب خواهند بود. در این راستا، صرفاً کامپیوتری که به عنوان کامپیوتر مقصد معرفی شده است، امکان بازنمودن بسته ی اطلاعاتی و انجام پردازشهای لازم بر روی آن را دارا خواهد بود. TCP/IP از یک مدل ارتباطی چهار لایه به منظور ارسال اطلاعات از محلی به محل دیگر استفاده می نماید. Application ,Transport ,Internet و Network Interface ، لایه های موجود در پروتکل TCP/IP میباشند. هر یک از پروتکل های وابسته به پشته ی TCP/IP با توجه به رسالت خود، در یکی از لایه های فوق، قرار میگیرند .

لایه ی Application :
لایهی Application ، بالاترین لایه در پشته ی TCP/IP است. تمامی برنامه ها و ابزارهای کاربردی در این لایه، با استفاده از لایه ی فوق، قادر به دستیابی به شبکه خواهند بود. پروتکلهای موجود در این لایه، به منظور فرمت دهی و مبادله ی اطلاعات کاربران استفاده میگردند. HTTP و FTP دو نمونه از پروتکلهای موجود در این لایه میباشند .
پروتکل HTTP (Hypertext Transfer Protocol) از پروتکل فوق، به منظور ارسال فایلهای صفحات وب، استفاده میگردد .
پروتکل FTP (File Transfer Protocol) از پروتکل فوق، برای ارسال و دریافت فایل استفاده میگردد .
لایهی Transport :
لایهی حمل، قابلیت ایجاد نظم و ترتیب و تضمین ارتباط بین کامپیوترها و ارسال داده به لایهی Application )لایهی بالای خود( و یا لایه اینترنت )لایهی پایین خود( را بر عهده دارد. لایهی فوق، همچنین مشخصهی منحصر به فردی از برنامه ای که داده را عرضه نموده است، مشخص مینماید. این لایه، دارای دو پروتکل اساسی است که نحوه ی توزیع داده را کنترل مینمایند .
TCP (Transmission Control Protocol) پروتکل فوق، مسئول تضمین صحت توزیع اطلاعات است .
UDP (User Datagram Protocol) پروتکل فوق، امکان عرضهی سریع اطلاعات بدون پذیرفتن مسئولیتی در رابطه با تضمین صحت توزیع اطلاعات را بر عهده دارد .

لایه ی Internet :
لایه ی اینترنت، مسئول آدرس دهی، بسته بندی و روتینگ داده ها است. لایه ی فوق، شامل چهار پروتکل اساسی است :
IP (Internet Protocol) پروتکل فوق، مسئول آدرسی داده ها به منظور ارسال به مقصد مورد نظر است .
ARP (Address Resoulation Protocol) پروتکل فوق، مسئول مشخص نمودن آدرس MAC (Media Access Control) آداپتور شبکه بر روی کامپیوتر مقصد است .
ICMP (Internet Control Message Protocol) پروتکل فوق، مسئول ارائهی توابع عیب یابی و گزارش خطا در صورت عدم توزیع صحیح اطلاعات است .
IGMP (Internet Group Managemant Protocol) مسئولیت مدیریت Multicasting در TCP/IP را بر عهده دارد .

لایه ی Network :
لایه ی شبکه، مسئول استقرار داده بر روی محیط انتقال شبکه و دریافت داده از محیط انتقال شبکه است. لایه ی فوق، شامل دستگاه های فیزیکی نظیر کابل شبکه و آداپتورهای شبکه است. کارت شبکه (آداپتور) دارای یک عدد دوازده رقمی مبنای شانزده بوده که آدرس MAC نامیده میشود. لایه ی اینترفیس شبکه، شامل پروتکلهای مبتنی بر نرم افزار مشابه ی لایه های قبل نیست. پروتکل های ، ATM و Asynchronous Transfer Mode) Ethernet شبکه، نمونه هایی از پروتکلهای موجود در این لایه میباشند. پروتکلهای فوق، ،(Asynchronous Transfer Mode) نحوهی ارسال داده در شبکه را مشخص مینمایند.

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *