نوشته‌ها

سوئیچ های مدیریتی - سوئیچ های غیر مدیریتی

سوئیچ های مدیریتی یا غیر مدیریتی

سوئیچ های مدیریتی یا غیر مدیریتی

سوئیچ های مدیریتی یا غیر مدیریتی: پنج دلیل عمده برای انتخاب سوئیچ های مدیریتی به جای سوئیچ های غیرمدیریتی

سوئیچ ها جعبه هایی هستند که تعدادی از دستگاه های دیگر را در یک شبکه محلی (LAN) به یکدیگر متصل می کنند و از آنچه که packet switching نامیده می شود، به طور موثربرای ارسال و دریافت اطلاعات استفاده میکند. به طور کلی، دو نوع سوئیچ مدیریتی و غیر مدیریتی وجود دارد. امروز ما درباره تفاوت بین این دو نوع بحث می کنیم و اینکه چرا سوئیچ مدیریتی توصیه می شود.

تفاوت بین سوئیچ مدیریتی و سوئیچ غیر مدیریتی چیست؟

سوئیچ غیر مدیریتی از سوی دیگر مانند یک دستگاه plug and play” “ رفتار می کند. نمی توان آن را پیکربندی کرد و به سادگی اجازه می دهد تا دستگاه ها با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. آنها تمایل دارند ارزان تر از سوئیچ های مدیریت شده باشند، زیرا آنها دارای ظرفیت پایین و انعطاف پذیری کمتر هستند. به طور کلی، آنها را در خارج از محیط های کوچکتر و کمتر فشرده شبکه استفاده نمی کنند. سوئیچ های مدیریتی به طور کامل قابل تنظیم می باشند و می توانند بر حسب اختیار نظارت و تنظیم شوند. اگرچه روش مدیریت و درجه پیکربندی متفاوت است، اما معمولا گرانتر از سوئیچ های غیرمدیریتی هستند، اما انعطاف پذیری بیشتری دارند.

چرا باید سوئیچ مدیریتی را به جای سوئیچ های غیر مدیریتی انتخاب کنیم؟

دلایل متعددی برای انتخاب سوئیچ مدیریتی وجود دارد.

دسترسی از راه دور / کنترل

سوئیچ های مدیریتی به شما کنترل بیشتری بر ترافیک شبکه می دهند و ویژگی های پیشرفته ای را برای کنترل ترافیک ارائه می دهند. سوئیچ های مدیریتی دارای تمام ویژگی های یک سوئیچ غیرمدیرتی هستند و علاوه بر این توانایی پیکربندی، مدیریت و نظارت بر شبکه شما را دارند. بنابراین این به شما کمک می کند تا نظارت کنید و تصمیم بگیرید که چه کسانی باید به شبکه شما دسترسی داشته باشند و کنترل بیشتری از جریان داده ها را از طریق شبکه شما به شما میدهند.

امنیت

با یک سوئیچ مدیریتی می توانید اتصالات شبکه خود را امن کنید و همچنین از هر پورت استفاده نشده در سوئیچ خود محافظت کنید. به عنوان مثال، اگر یک پورت استفاده نشده در سوئیچ مدیریتی شما وجود داشته باشد، می توانید این پورت را غیرفعال کنید یا حتی فیلترینگ MAC آدرس را اعمال کنید تا اجازه دسترسی به کاربران و دستگاه های غیر مجاز به شبکه را به وسیله ی اتصال ندهید. سوئیچ های مدیریتی همچنین نیاز به احراز هویت بیشتر از طریق حفاظت از رمز عبور شبکه پشتیبانی میکنند.

افزونگی

افزونگی به معنای ارائه یک مسیر داده جایگزین به ترافیک شبکه برای محافظت از شبکه در صورت عدم اتصال به کابل . سوئیچ های مدیریتی پروتکل Spanning Tree یا STP را برای ارائه مسیر افزونگی شبکه در نظر می گیرند. این پروتکل ها مسیرهای اضافه ای را فراهم می کند، اما مانع از حلقه هایی است که توسط چندین مسیر فعال بین سوئیچ ها ایجاد می شود. STP به یک مسیر فعال در یک زمان بین دو دستگاه شبکه اجازه می دهد، از حلقه ها جلوگیری می کند و پیوندهای افزونگی را به عنوان پشتیبان ایجاد می کند تا خرابی های کمتر وجود داشته باشد. این کار باعث می شود که یک سرپرست شبکه به راحتی کار کند و همچنین برای کسب و کار بیشتر سودآور باشد.

کیفیت خدمات (QoS)

کیفیت خدمات (QoS) از ویژگی های یک سوئیچ مدیریتی است که به شما اجازه می دهد اولویت بندی ترافیک شبکه خود را با اختصاص یک اولویت بالاتر به ترافیک بحرانی تعیین کنید. این کاربه بهبود عملکرد شبکه کمک میکند و به انتقال بهتر داده های حساس به تاخیر مانند صدای در زمان واقعی کمک می کند. بنابراین با اختصاص دادن بالاترین اولویت به داده های صوتی، می توانید اطمینان حاصل کنید که بسته های صوتی در هنگام انتقال فراموش نخواهند شد و یا به تعویق نمی افتند و در حین مکالمه صدای کریستال شنیده می شود.

پورت معکوس

پورت معکوس یکی از ویژگی های مورد استفاده در سوئیچ های مدیریتی است که به تشخیص مشکلات شبکه کمک می کند. سوئیچ مدیریتی به شما امکان پیکربندی Port Mirroring را برای ارسال یک کپی از ترافیک به یک پورت یکسان بر روی یک سوئیچ برای تجزیه و تحلیل توسط یک تحلیل گر شبکه را میدهد. تحلیل گر شبکه سپس به شما اجازه تشخیص و حل مشکلات بدون استفاده از شبکه خارج از خدمت و کاهش ساعات کاری را میدهد.

نتیجه

سوئیچ مدیریتی هوشمندانه تر است و کنترل، انعطاف پذیری و ویژگی های بیشتری را ارائه می دهد، بعضی از شما ممکن است حتی ندانید که به چه چیزی نیاز دارید. بنابراین اگر میخواهید درباره سوئیچ های مدیریتی بیشتر بدانید، لطفا از تماس با سیستم افزار خاورمیانه دریغ نکنید.

سوئیچ های مدیریتی یا غیر مدیریتی

 

شاید این موارد نیز مورد علاقه شما باشد:

آشنایی با سوئیچ سیسکو

آموزش مفاهیم اولیه پل ها سوئیچ های سیسکو

سوئیچ‌های جدید سری MDS سیسکو

مدیریت سوئیچ روتر سیسکو

آموزش تنظیم IP روتر و سوئیچ سیسکو

آموزش پیکربندی VLAN سوئیچ سیسکو

آموزش SNMP در روتر و سوئیچ های سیسکو

راه اندازی DHCP بر روی سوئیچ سیسکو

پیاده سازی Protected Port در سوئیچ سیسکو

 

سوئیچ های مدیریتی یا غیر مدیریتی
5 (100%) 1 vote
پروتکل های مسیریابی - Dynamic Routing سیسکو

پروتکل های مسیریابی Dynamic Routing سیسکو

پروتکل های مسیریابی Dynamic Routing سیسکو

پروتکل های مسیریابی Dynamic Routing سیسکو: پروتکل های مسیریابی به سه دسته Distance Vector و Link State و Hybrid تقسیم می‌شوند. ابتدا در قسمت اول مقاله درباره‌ی پروتکل های مسیریابی Distance Vector صحبت خواهیم کرد. سپس به توضیح و بسط دو پروتکل دیگر می‌پردازیم.

پروتکل های مسیریابی Distance Vector

این نوع روتینگ، جزو ساده‌ترین پروتکل های مسیریابی به شمار می‌رود. همان‌طور که از نام آن مشخص است؛ از دو فاکتور Distance یا مسافت و Vector یا جهت، برای پیدا کردن مقصد استفاده می‌کند.

روترهایی که از پروتکل های مسیریابی Distance Vector استفاده می‌کنند، به روترهای همسایه یا Neighbor خود اطلاع رسانی می‌کنند. این داده‌ها شامل اطلاعاتی از قبیل توپولوژی شبکه و تغییراتی که در بازه‌های زمانی متفاوت انجام می‌شود؛ هستند. نحوه‌ی ارتباط با استفاده از Broadcast انجام می‌شود و از آدرس IP به شکل 255.255.255.255 استفاده می‌کند.

پروتکل های مسیریابی Distance Vector از الگوریتم Bellman-Ford برای پیدا کردن بهترین مسیر جهت رسیدن به مقصد استفاده می‌کند. روترهای مورد استفاده در توپولوژی Distance Vector، برای دست‌یابی به اطلاعات موجود در Routing Table های روترهای همسایه، درخواست Broadcast می‌کنند. در نهایت از این اطلاعات برای به روز رسانی Interface خود استفاده می‌کنند. همچنین برای به اشتراک گذاری اطلاعات Routing Protocol خود، از ساختار Broadcasting بهره می‌برند.

نحوه‌ی فعالیت

الگوریتم‌های Distance Vector تغییراتی را که در Routing Table انجام می‌شود، بلافاصله برای روترهای همسایه خود ارسال می کنند. این اطلاعات بر روی تمام Interface ها منتشر می‌شود. با هر تبادلی که انجام می‌شود، روتر Distance Value مربوط به مسیر دریافت شده را افزایش می‌دهد. سپس Distance Value خودش را هم بر روی Route های جدید قرار می‌دهد. روتری که این تغییرات را دریافت می‌کند به همین ترتیب Route های خودش را بر روی این Table قرار می‌دهد. به همین شکل برای روترهای باقی‌مانده نیز ارسال می‌کند و این فرآیند تا آخرین روتر ادامه می‌یابد.

در Distance Vector به این موضوع توجه نمی‌شود که چه کسی به Update هایی که ارسال می‌شود؛ گوش می‌کند. نکته جالب این است که پروتکل های مسیریابی Distance Vector در صورتی که هیچ تغییری در Routing Protocol خود نداشته باشند نیز به صورت متناوب Routing Table خود را Broadcast می‌کنند. یعنی اگر توپولوژی شبکه تغییر نکرده باشد هم Broadcasting انجام می‌شود.

پیاده‌سازی و رفع عیب این نوع پروتکل بسیار ساده است. روتر برای انجام فرآیندهای پردازشی نیاز به منابع بسیار کمتری دارد. منطق کاری Distance Vector ساده است. این پروتکل Routing Update را دریافت می‌کند، مقدار Metric را افزایش می‌دهد، نتایج را با مقادیر موجود در Routing Table خود مقایسه می‌کند و در صورت نیاز Routing Table را Update می‌کند. پروتکل‌هایی مثل Routing Information Protocol یا RIP نسخه یک و Interior Gateway Routing Protocol یا IGRP از مهم‌ترین و معروف‌ترین پروتکل های مسیریابی Dynamic Routing در روترهای امروزی هستند.

پروتکل های مسیریابی Link State

در این بخش، پروتکل های مسیریابی Link state را معرفی می‌کنیم و تفاوت‌های آن را با پروتکل های Distance Vector شرح خواهیم داد. پروتکل های Link State بر خلاف پروتکل های Distance Vector، شبکه‌ها را در قالب Hop Count و تعداد روترهای موجود در آن نمی‌بینند. در عوض یک دیدگاه جامع و کامل در خصوص توپولوژی های مورد استفاده در شبکه ایجاد می‌کنند که همه جزئیات شبکه‌های موجود در توپولوژی را در خود دارد. تمامی روترها با Cost های آن‌ها در این دید جامع و کامل وجود خواهند داشت.

در پروتکل های Link State هر یک از روترهایی که از یکی از این پروتکل‌ها استفاده کند؛ اطلاعات کاملی در خصوص خود روتر، لینک‌های مستقیم متصل شده به آن و وضعیت آن لینک‌ها را در اختیار شبکه قرار می‌دهد. این اطلاعات توسط پیام های Multicast به همه روترهای موجود در شبکه ارسال می‌شود. این عمل بر خلاف پروتکل های مسیریابی Distance Vector است که آن را به وسیله استفاده از فرآیند Broadcast انجام می‌دادند.

فرآیند مسیریابی Link State به گونه ای است که با ایجاد کوچک‌ترین تغییر در توپولوژی شبکه‌های موجود، این تغییرات بلافاصله به صورت Incremental برای سایر روترها هم ارسال می‌شود تا توپولوژی شبکه روی همه روترها همیشه به‌روز باشد.

هر کدام از روترهای موجود در پروتکل های مسیریابی Link state یک کپی از این توپولوژی را در خود دارند و آن را تغییر نمی‌دهند. پس از آن‌که آخرین تغییرات شبکه‌ها را دریافت کردند، هر روتر به صورت مستقل به محاسبه بهترین مسیر برای رسیدن به شبکه‌ی مقصد می‌پردازد.

ویژگی پروتکل های مسیریابی Link State

پروتکل های مسیریابی Link State بر اساس الگوریتمی به نام Shortest Path First یا SPF برای پیدا کردن بهترین مسیر جهت رسیدن به مقصد، پایه‌ریزی شده‌اند. در الگوریتم SPF زمانی که وضعیت یک لینک ارتباطی تغییر می‌کند، یک Routing Update که به عنوان Link-State Advertisement یا LSA شناخته می‌شود ایجاد می‌شود. این به‌روزرسانی بین تمامی روترهای موجود تبادل خواهد شد.

هنگامی که روتری LSA Routing Update را دریافت می‌کند؛ الگوریتم Link-State با استفاده از آن، کوتاه‌ترین مسیر را برای رسیدن به مقصد مورد نظر محاسبه می‌کند. هر روتر برای خود یک نقشه کامل از شبکه‌ها ایجاد می‌کند. نمونه‌ای از پروتکل مسیریابی Link-State پروتکلی به نام Open Shortest Path First یا OSPF است.

کلید واژه‌های مهم در پروتکل های Link State:

  • Link-State Advertisement یا LSA: یک Packet کوچک اطلاعاتی است که اطلاعات مربوط به Routing را بین روترها رد و بدل می‌کند
  • Topological Database: مجموعه اطلاعاتی که از LSAها دریافت می‌شود
  • الگوریتم SPF یا Dijkstra: الگوریتمی است که محاسبات database های موجود در SPF Tree را انجام می‌دهد
  • Routing Table: یک لیست از مسیرها و Interface های شناسایی شده است

مزایا و معایب

پروتکل های مسیریابی Link State در عین حال که به مدت زمان کمتری برای Converge شدن نسبت به پروتکل های مسیریابی Distance Vector برخوردارند؛ در مقابل ایجاد Routing Loop هم نسبت به Distance Vector مقاوم‌تر هستند. به ندرت Routing Loop در Link State ایجاد می‌شود. از طرفی الگوریتم‌های مورد استفاده در پروتکل های Link State به قدرت پردازشی CPU و حافظه RAM بیشتری نسبت به پروتکل های Distance Vector نیاز دارند. پروتکل های Link State از یک ساختار سلسله مراتبی و موروثی استفاده می‌کنند که این ساختار باعث کاهش فاصله‌ها و نیاز کمتر به انتقال LSA می‌شود.

پروتکل های مسیریابی Link State از مکانیسم Multicast برای به اشتراک گذاری اطلاعات استفاده می‌کنند. تنها روترهایی که از پروتکل های مسیریابی Link State استفاده می‌کنند این Routing Update ها را می‌توانند پردازش کنند.

Link State ها فقط زمانی اطلاعات روتر را ارسال می‌کنند که در شبکه تغییری ایجاد شده باشد. در نهایت فقط همان تغییر را برای سایر روترها ارسال می‌کنند. پیاده‌سازی پروتکل های مسیریابی Link State پیچیده‌تر و پر هزینه‌تر از پیاده‌سازی پروتکل‌های Distance Vector است. هزینه‌ی نگهداری آن‌ها نیز به مراتب بیشتر است.

پروتکل های مسیریابی Dynamic Routing سیسکو

منبع: گیک بوی

پروتکل های مسیریابی Dynamic Routing سیسکو
5 (100%) 1 vote

پیاده سازی Protected Port در سوئیچ سیسکو

پیاده سازی Protected Port در سوئیچ سیسکو

پیاده سازی Protected Port در سوئیچ سیسکو :Protected Port یکی از قالبیت های ساده ولی هیجان انگیز و کارا در سوئیچ سیسکو ست، که امکان افزایش ضریب امنیتی و مدیریتی را در سوئیچ سیسکو فراهم می آورد.

Cisco-Protected-Port-624x403

به زبان ساده Protected Port قابلیتی است که از ارتباط پورت های یک VLAN یا Broadcast Domain با یکدیگر در سوئیچ کاتالیست سیسکو جلوگیری مینماید به بیان دیگر مثلا یک سوئیچ 2960 سیسکو را در نظر بگیرید که همه پورت های آن به صورت دیفالت در یک vlan قرار دارند پس همگی آنها میتوانند با هم در ارتباط باشند و مثلا از منابع و فایل های کامپیوتر هایی که به آن پورت ها متصل اند استفاده کنند. فرضا شما میخواهید پورت fast0/1 که متصل به کامپیوتر آقای X است با پورت fast0/12 که مربوط به کامپیوتر خانوم xx است (که با هم فولدر آهنگ ها و …. را share کرده اند)، ارتباط نداشته باشند ولی به شبکه که به مابقی پورت های سوئیچ سیسکو 2960 متصل است دسترسی و امکان تبادل اطلاعات را داشته باشد خب چه باید کرد؟!

unProtected-Port

راه حل استفاده از قابلیت Protected Port است، بدین ترتیب که ما پورت های fast0/1 و fast0/12 را Protected میکنیم. بدین ترتیب این دو پورت با یکدیگر (و دیگر پورت های protected) نمیتوانند تبادل اطلاعات نموده ولی به مابقی شبکه دسترسی دارند.

پیاده سازی Protected Port در سوئیچ سیسکو

به شکل کلی در یک Broadcast Domain سوئیچ سیسکو هر پورت Protected نمیتواند با هیچ پورت Protected دیگری ارتباط داشته باشه ولی میتواند با پورت های Unprotected ارتباط داشته باشد.

همانطور که در تصویر بالا مشاهده میکنید پورت های مربوط به کلاینت A و کلاینت B به شکل Protected در آمده و نمیتوانند با یکدیگر ارتباط داشته باشند ولی میتوانند با Server که به یک پورت Unprotected متصل است ارتباط داشته باشند.

برای قراردادن یک پورت سوئیچ سیسکو در حالت Protected کافیست از این کامند استفاده کنید:

R1#conf t
Enter configuration commands, one per line. End with CNTL/Z.
R1(config)#interface GigabitEthernet1/0/5
R1(config-if)#switchport protected
R1(config-if)#^Z

R1#sh int gi 1/0/5 switchport
Name: Gi1/0/5
Switchport: Enabled
Administrative Mode: static access
Operational Mode: static access
Administrative Trunking Encapsulation: negotiate
Operational Trunking Encapsulation: native
Negotiation of Trunking: Off
Access Mode VLAN: 807 (cisco asa dmz1)
Trunking Native Mode VLAN: 1 (default)
Administrative Native VLAN tagging: enabled
Voice VLAN: none
Administrative private-vlan host-association: none
Administrative private-vlan mapping: none
Administrative private-vlan trunk native VLAN: none
Administrative private-vlan trunk Native VLAN tagging: enabled
Administrative private-vlan trunk encapsulation: dot1q
Administrative private-vlan trunk normal VLANs: none
Administrative private-vlan trunk associations: none
Administrative private-vlan trunk mappings: none
Operational private-vlan: none
Trunking VLANs Enabled: ALL
Pruning VLANs Enabled: 2-1001
Capture Mode Disabled
Capture VLANs Allowed: ALL
Protected: true
Unknown unicast blocked: disabled
Unknown multicast blocked: disabled
Appliance trust: none

همانطور که مشاهده کردید در پایان خروجی دستور:

sh int gi 1/0/5 switchport

قید شده است Protected true

 

پیاده سازی Protected Port در سوئیچ سیسکو

منبع : گیک بوی

 

شاید این موارد نیز مورد علاقه شما باشد:

آموزش پیکربندی VLAN سوئیچ سیسکو

Inter Vlan Routing از طریق روتر

کاربرد ها و پروتکل های VLAN قسمت اول

کاربرد هاوپروتکل های VLAN قسمت دوم

مفهوم VLAN Trunking در سوئیچ های سیسکو

پورت Trunk چیست

راه اندازی DHCP بر روی سوئیچ سیسکو

تکنولوژی TrustSec Cisco

آموزش سیسکو استفاده از علامت سوال در CLI

آموزش پیکربندی پروتکل های مسیریابی پیشرفته

پیاده سازی Protected Port در سوئیچ سیسکو

پیاده سازی Protected Port در سوئیچ سیسکو
5 (100%) 1 vote

راه اندازی DHCP بر روی سوئیچ سیسکو

راه اندازی DHCP بر روی سوئیچ سیسکو

راه اندازی DHCP بر روی سوئیچ سیسکو :DHCP یکی از پر کاربرد ترین سرویس های شبکه است که در خفا و پس ضمینه مسئول اختصاص آدرس های IP به کلاینت های شبکه است این سرویس جزء لاینفک شبکه های بزرگ کوچک بوده و از ابتدایی ترین تراکنش های ارتباطی در شبکه های LAN است.

DHCP سرور

DHCP سرور

هنگامی که شما یک کلاینت را به یک شبکه مرتبط میکنید و یا با یک سرور PPP ارتباط برقرار میکنید پس از احراز هویت دریافت آدرس IP از ابتدایی ترین واکنش هاست. استفاده از DHCP علاوه بر افزایش کارایی شبکه به افزایش چشمگیر امنیت در شبکه های مبتنی بر سیسکو می انجامد. بدین ترتیب که به عنوان یک مدیر شبکه امکان مدیریت و رصد مشکلات به سادگی امکان پزیر است و همچنین از مشکلاتی نظیر IP Conflict و دسترسی غیر مجاز به آدرس های IP جلوگیری به عمل می آید. پیاده سازی DHCP بر روی روتر ها و سویئچ های سیسکو به سادگی امکان پذیر بوده و ترافیک و لود چندانی را به دستگاه تحمیل نمینماید.

راه اندازی DHCP بر روی سوئیچ سیسکو

شروع کار:

توصیه میشود ابتدا یک دیتابیس برای نگهداری واگذاری آدرس های IP ایجاد و دسترسی FTP به آن را میسر نمایید:

Router(config)# ip dhcp database ftp://user:password@172.16.1.1/router-dhcp timeout 80

جلوگیری از اعطای آدرس های 100 تا 103:

Router(config)# ip dhcp excluded-address 172.16.1.100 172.16.1.103
Router(config)# ip dhcp pool 1
Router(dhcp-config)# utilization mark high 80 log
Router(dhcp-config)# network 172.16.0.0 /16
Router(dhcp-config)# domain-name rootlan #domain name
Router(dhcp-config)# dns server 217.218.127.127 217.218.155.155 #dci dns servers
Router(dhcp-config)# default-router 172.16.1.100 172.16.1.101 #this is the Gateway address
Router(dhcp-config)# option 19 hex 01 #additional dhcp option code for example tftp address
Router(dhcp-config)# lease 30 # the lease amount

بدین ترتیب امکان استفاده از امکانات DHCP بر روی روتر و سوئیچ های سیسکو میسر میگردد البته امکانات پیشرفته تری نیز وجود داره که در صورت نیاز میتوانید از آنها استفاده کنید لازم به توضیح است استفاده از سرویس DHCP بر روی شبکه های VLAN که دارای Access Switch و Core Switch هستند بر روی سوئیچ های لایه دسترسی توصیه میشود.

اگر به هر دلیلی مایل به استفاده از دیتابیس جهت ثبت واگذاری IP نبودید میتوانید از این کامند استفاده نمایید:

Router(config)# no ip dhcp conflict logging

توسط این دستور میتوانید میزان استفاده از منابع IP را مشاهده کنید:

Router(config)# ip dhcp use class

راه اندازی DHCP بر روی سوئیچ سیسکو

شاید این موارد نیز مورد علاقه شما باشد:

پیاده سازی پروتکل مسیریابی RIP

آسیب‌پذیری پروتکل UPnP در برابر حملات DDOS

پروتکل OSPF

آموزش پیکربندی پروتکل های مسیریابی پیشرفته

آموزش پیکربندی پروتکلهای بردار فاصله

پروتکل های مسیریابی Classful vs Classless

پروتکل ISL انحصاری شرکت سیسکو

تغییر firmware تلفن های سیسکو

مفهوم SDN

راه اندازی DHCP بر روی سوئیچ سیسکو

راه اندازی DHCP بر روی سوئیچ سیسکو
5 (100%) 1 vote