نوشته‌ها

سوئیچ های مدیریتی - سوئیچ های غیر مدیریتی

سوئیچ های مدیریتی یا غیر مدیریتی

سوئیچ های مدیریتی یا غیر مدیریتی

سوئیچ های مدیریتی یا غیر مدیریتی: پنج دلیل عمده برای انتخاب سوئیچ های مدیریتی به جای سوئیچ های غیرمدیریتی

سوئیچ ها جعبه هایی هستند که تعدادی از دستگاه های دیگر را در یک شبکه محلی (LAN) به یکدیگر متصل می کنند و از آنچه که packet switching نامیده می شود، به طور موثربرای ارسال و دریافت اطلاعات استفاده میکند. به طور کلی، دو نوع سوئیچ مدیریتی و غیر مدیریتی وجود دارد. امروز ما درباره تفاوت بین این دو نوع بحث می کنیم و اینکه چرا سوئیچ مدیریتی توصیه می شود.

تفاوت بین سوئیچ مدیریتی و سوئیچ غیر مدیریتی چیست؟

سوئیچ غیر مدیریتی از سوی دیگر مانند یک دستگاه plug and play” “ رفتار می کند. نمی توان آن را پیکربندی کرد و به سادگی اجازه می دهد تا دستگاه ها با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. آنها تمایل دارند ارزان تر از سوئیچ های مدیریت شده باشند، زیرا آنها دارای ظرفیت پایین و انعطاف پذیری کمتر هستند. به طور کلی، آنها را در خارج از محیط های کوچکتر و کمتر فشرده شبکه استفاده نمی کنند. سوئیچ های مدیریتی به طور کامل قابل تنظیم می باشند و می توانند بر حسب اختیار نظارت و تنظیم شوند. اگرچه روش مدیریت و درجه پیکربندی متفاوت است، اما معمولا گرانتر از سوئیچ های غیرمدیریتی هستند، اما انعطاف پذیری بیشتری دارند.

چرا باید سوئیچ مدیریتی را به جای سوئیچ های غیر مدیریتی انتخاب کنیم؟

دلایل متعددی برای انتخاب سوئیچ مدیریتی وجود دارد.

دسترسی از راه دور / کنترل

سوئیچ های مدیریتی به شما کنترل بیشتری بر ترافیک شبکه می دهند و ویژگی های پیشرفته ای را برای کنترل ترافیک ارائه می دهند. سوئیچ های مدیریتی دارای تمام ویژگی های یک سوئیچ غیرمدیرتی هستند و علاوه بر این توانایی پیکربندی، مدیریت و نظارت بر شبکه شما را دارند. بنابراین این به شما کمک می کند تا نظارت کنید و تصمیم بگیرید که چه کسانی باید به شبکه شما دسترسی داشته باشند و کنترل بیشتری از جریان داده ها را از طریق شبکه شما به شما میدهند.

امنیت

با یک سوئیچ مدیریتی می توانید اتصالات شبکه خود را امن کنید و همچنین از هر پورت استفاده نشده در سوئیچ خود محافظت کنید. به عنوان مثال، اگر یک پورت استفاده نشده در سوئیچ مدیریتی شما وجود داشته باشد، می توانید این پورت را غیرفعال کنید یا حتی فیلترینگ MAC آدرس را اعمال کنید تا اجازه دسترسی به کاربران و دستگاه های غیر مجاز به شبکه را به وسیله ی اتصال ندهید. سوئیچ های مدیریتی همچنین نیاز به احراز هویت بیشتر از طریق حفاظت از رمز عبور شبکه پشتیبانی میکنند.

افزونگی

افزونگی به معنای ارائه یک مسیر داده جایگزین به ترافیک شبکه برای محافظت از شبکه در صورت عدم اتصال به کابل . سوئیچ های مدیریتی پروتکل Spanning Tree یا STP را برای ارائه مسیر افزونگی شبکه در نظر می گیرند. این پروتکل ها مسیرهای اضافه ای را فراهم می کند، اما مانع از حلقه هایی است که توسط چندین مسیر فعال بین سوئیچ ها ایجاد می شود. STP به یک مسیر فعال در یک زمان بین دو دستگاه شبکه اجازه می دهد، از حلقه ها جلوگیری می کند و پیوندهای افزونگی را به عنوان پشتیبان ایجاد می کند تا خرابی های کمتر وجود داشته باشد. این کار باعث می شود که یک سرپرست شبکه به راحتی کار کند و همچنین برای کسب و کار بیشتر سودآور باشد.

کیفیت خدمات (QoS)

کیفیت خدمات (QoS) از ویژگی های یک سوئیچ مدیریتی است که به شما اجازه می دهد اولویت بندی ترافیک شبکه خود را با اختصاص یک اولویت بالاتر به ترافیک بحرانی تعیین کنید. این کاربه بهبود عملکرد شبکه کمک میکند و به انتقال بهتر داده های حساس به تاخیر مانند صدای در زمان واقعی کمک می کند. بنابراین با اختصاص دادن بالاترین اولویت به داده های صوتی، می توانید اطمینان حاصل کنید که بسته های صوتی در هنگام انتقال فراموش نخواهند شد و یا به تعویق نمی افتند و در حین مکالمه صدای کریستال شنیده می شود.

پورت معکوس

پورت معکوس یکی از ویژگی های مورد استفاده در سوئیچ های مدیریتی است که به تشخیص مشکلات شبکه کمک می کند. سوئیچ مدیریتی به شما امکان پیکربندی Port Mirroring را برای ارسال یک کپی از ترافیک به یک پورت یکسان بر روی یک سوئیچ برای تجزیه و تحلیل توسط یک تحلیل گر شبکه را میدهد. تحلیل گر شبکه سپس به شما اجازه تشخیص و حل مشکلات بدون استفاده از شبکه خارج از خدمت و کاهش ساعات کاری را میدهد.

نتیجه

سوئیچ مدیریتی هوشمندانه تر است و کنترل، انعطاف پذیری و ویژگی های بیشتری را ارائه می دهد، بعضی از شما ممکن است حتی ندانید که به چه چیزی نیاز دارید. بنابراین اگر میخواهید درباره سوئیچ های مدیریتی بیشتر بدانید، لطفا از تماس با سیستم افزار خاورمیانه دریغ نکنید.

سوئیچ های مدیریتی یا غیر مدیریتی

 

شاید این موارد نیز مورد علاقه شما باشد:

آشنایی با سوئیچ سیسکو

آموزش مفاهیم اولیه پل ها سوئیچ های سیسکو

سوئیچ‌های جدید سری MDS سیسکو

مدیریت سوئیچ روتر سیسکو

آموزش تنظیم IP روتر و سوئیچ سیسکو

آموزش پیکربندی VLAN سوئیچ سیسکو

آموزش SNMP در روتر و سوئیچ های سیسکو

راه اندازی DHCP بر روی سوئیچ سیسکو

پیاده سازی Protected Port در سوئیچ سیسکو

 

سوئیچ های مدیریتی یا غیر مدیریتی
5 (100%) 1 vote[s]
پروتکل های مسیریابی - Dynamic Routing سیسکو

پروتکل های مسیریابی Dynamic Routing سیسکو

پروتکل های مسیریابی Dynamic Routing سیسکو

پروتکل های مسیریابی Dynamic Routing سیسکو: پروتکل های مسیریابی به سه دسته Distance Vector و Link State و Hybrid تقسیم می‌شوند. ابتدا در قسمت اول مقاله درباره‌ی پروتکل های مسیریابی Distance Vector صحبت خواهیم کرد. سپس به توضیح و بسط دو پروتکل دیگر می‌پردازیم.

پروتکل های مسیریابی Distance Vector

این نوع روتینگ، جزو ساده‌ترین پروتکل های مسیریابی به شمار می‌رود. همان‌طور که از نام آن مشخص است؛ از دو فاکتور Distance یا مسافت و Vector یا جهت، برای پیدا کردن مقصد استفاده می‌کند.

روترهایی که از پروتکل های مسیریابی Distance Vector استفاده می‌کنند، به روترهای همسایه یا Neighbor خود اطلاع رسانی می‌کنند. این داده‌ها شامل اطلاعاتی از قبیل توپولوژی شبکه و تغییراتی که در بازه‌های زمانی متفاوت انجام می‌شود؛ هستند. نحوه‌ی ارتباط با استفاده از Broadcast انجام می‌شود و از آدرس IP به شکل 255.255.255.255 استفاده می‌کند.

پروتکل های مسیریابی Distance Vector از الگوریتم Bellman-Ford برای پیدا کردن بهترین مسیر جهت رسیدن به مقصد استفاده می‌کند. روترهای مورد استفاده در توپولوژی Distance Vector، برای دست‌یابی به اطلاعات موجود در Routing Table های روترهای همسایه، درخواست Broadcast می‌کنند. در نهایت از این اطلاعات برای به روز رسانی Interface خود استفاده می‌کنند. همچنین برای به اشتراک گذاری اطلاعات Routing Protocol خود، از ساختار Broadcasting بهره می‌برند.

نحوه‌ی فعالیت

الگوریتم‌های Distance Vector تغییراتی را که در Routing Table انجام می‌شود، بلافاصله برای روترهای همسایه خود ارسال می کنند. این اطلاعات بر روی تمام Interface ها منتشر می‌شود. با هر تبادلی که انجام می‌شود، روتر Distance Value مربوط به مسیر دریافت شده را افزایش می‌دهد. سپس Distance Value خودش را هم بر روی Route های جدید قرار می‌دهد. روتری که این تغییرات را دریافت می‌کند به همین ترتیب Route های خودش را بر روی این Table قرار می‌دهد. به همین شکل برای روترهای باقی‌مانده نیز ارسال می‌کند و این فرآیند تا آخرین روتر ادامه می‌یابد.

در Distance Vector به این موضوع توجه نمی‌شود که چه کسی به Update هایی که ارسال می‌شود؛ گوش می‌کند. نکته جالب این است که پروتکل های مسیریابی Distance Vector در صورتی که هیچ تغییری در Routing Protocol خود نداشته باشند نیز به صورت متناوب Routing Table خود را Broadcast می‌کنند. یعنی اگر توپولوژی شبکه تغییر نکرده باشد هم Broadcasting انجام می‌شود.

پیاده‌سازی و رفع عیب این نوع پروتکل بسیار ساده است. روتر برای انجام فرآیندهای پردازشی نیاز به منابع بسیار کمتری دارد. منطق کاری Distance Vector ساده است. این پروتکل Routing Update را دریافت می‌کند، مقدار Metric را افزایش می‌دهد، نتایج را با مقادیر موجود در Routing Table خود مقایسه می‌کند و در صورت نیاز Routing Table را Update می‌کند. پروتکل‌هایی مثل Routing Information Protocol یا RIP نسخه یک و Interior Gateway Routing Protocol یا IGRP از مهم‌ترین و معروف‌ترین پروتکل های مسیریابی Dynamic Routing در روترهای امروزی هستند.

پروتکل های مسیریابی Link State

در این بخش، پروتکل های مسیریابی Link state را معرفی می‌کنیم و تفاوت‌های آن را با پروتکل های Distance Vector شرح خواهیم داد. پروتکل های Link State بر خلاف پروتکل های Distance Vector، شبکه‌ها را در قالب Hop Count و تعداد روترهای موجود در آن نمی‌بینند. در عوض یک دیدگاه جامع و کامل در خصوص توپولوژی های مورد استفاده در شبکه ایجاد می‌کنند که همه جزئیات شبکه‌های موجود در توپولوژی را در خود دارد. تمامی روترها با Cost های آن‌ها در این دید جامع و کامل وجود خواهند داشت.

در پروتکل های Link State هر یک از روترهایی که از یکی از این پروتکل‌ها استفاده کند؛ اطلاعات کاملی در خصوص خود روتر، لینک‌های مستقیم متصل شده به آن و وضعیت آن لینک‌ها را در اختیار شبکه قرار می‌دهد. این اطلاعات توسط پیام های Multicast به همه روترهای موجود در شبکه ارسال می‌شود. این عمل بر خلاف پروتکل های مسیریابی Distance Vector است که آن را به وسیله استفاده از فرآیند Broadcast انجام می‌دادند.

فرآیند مسیریابی Link State به گونه ای است که با ایجاد کوچک‌ترین تغییر در توپولوژی شبکه‌های موجود، این تغییرات بلافاصله به صورت Incremental برای سایر روترها هم ارسال می‌شود تا توپولوژی شبکه روی همه روترها همیشه به‌روز باشد.

هر کدام از روترهای موجود در پروتکل های مسیریابی Link state یک کپی از این توپولوژی را در خود دارند و آن را تغییر نمی‌دهند. پس از آن‌که آخرین تغییرات شبکه‌ها را دریافت کردند، هر روتر به صورت مستقل به محاسبه بهترین مسیر برای رسیدن به شبکه‌ی مقصد می‌پردازد.

ویژگی پروتکل های مسیریابی Link State

پروتکل های مسیریابی Link State بر اساس الگوریتمی به نام Shortest Path First یا SPF برای پیدا کردن بهترین مسیر جهت رسیدن به مقصد، پایه‌ریزی شده‌اند. در الگوریتم SPF زمانی که وضعیت یک لینک ارتباطی تغییر می‌کند، یک Routing Update که به عنوان Link-State Advertisement یا LSA شناخته می‌شود ایجاد می‌شود. این به‌روزرسانی بین تمامی روترهای موجود تبادل خواهد شد.

هنگامی که روتری LSA Routing Update را دریافت می‌کند؛ الگوریتم Link-State با استفاده از آن، کوتاه‌ترین مسیر را برای رسیدن به مقصد مورد نظر محاسبه می‌کند. هر روتر برای خود یک نقشه کامل از شبکه‌ها ایجاد می‌کند. نمونه‌ای از پروتکل مسیریابی Link-State پروتکلی به نام Open Shortest Path First یا OSPF است.

کلید واژه‌های مهم در پروتکل های Link State:

  • Link-State Advertisement یا LSA: یک Packet کوچک اطلاعاتی است که اطلاعات مربوط به Routing را بین روترها رد و بدل می‌کند
  • Topological Database: مجموعه اطلاعاتی که از LSAها دریافت می‌شود
  • الگوریتم SPF یا Dijkstra: الگوریتمی است که محاسبات database های موجود در SPF Tree را انجام می‌دهد
  • Routing Table: یک لیست از مسیرها و Interface های شناسایی شده است

مزایا و معایب

پروتکل های مسیریابی Link State در عین حال که به مدت زمان کمتری برای Converge شدن نسبت به پروتکل های مسیریابی Distance Vector برخوردارند؛ در مقابل ایجاد Routing Loop هم نسبت به Distance Vector مقاوم‌تر هستند. به ندرت Routing Loop در Link State ایجاد می‌شود. از طرفی الگوریتم‌های مورد استفاده در پروتکل های Link State به قدرت پردازشی CPU و حافظه RAM بیشتری نسبت به پروتکل های Distance Vector نیاز دارند. پروتکل های Link State از یک ساختار سلسله مراتبی و موروثی استفاده می‌کنند که این ساختار باعث کاهش فاصله‌ها و نیاز کمتر به انتقال LSA می‌شود.

پروتکل های مسیریابی Link State از مکانیسم Multicast برای به اشتراک گذاری اطلاعات استفاده می‌کنند. تنها روترهایی که از پروتکل های مسیریابی Link State استفاده می‌کنند این Routing Update ها را می‌توانند پردازش کنند.

Link State ها فقط زمانی اطلاعات روتر را ارسال می‌کنند که در شبکه تغییری ایجاد شده باشد. در نهایت فقط همان تغییر را برای سایر روترها ارسال می‌کنند. پیاده‌سازی پروتکل های مسیریابی Link State پیچیده‌تر و پر هزینه‌تر از پیاده‌سازی پروتکل‌های Distance Vector است. هزینه‌ی نگهداری آن‌ها نیز به مراتب بیشتر است.

پروتکل های مسیریابی Dynamic Routing سیسکو

منبع: گیک بوی

پروتکل های مسیریابی Dynamic Routing سیسکو
5 (100%) 1 vote[s]

آموزش SNMP در روتر و سوئیچ های سیسکو

آموزش SNMP در روتر و سوئیچ های سیسکو

آموزش SNMP در روتر و سوئیچ های سیسکو :Simple Network Management Protocol یا همان SNMP پروتکل مشهور و پرکاربرد برای جمع آوری اطلاعات شبکه و مدیریت شبکه است. از SNMP برای جمع آوری اطلاعات مربوط به کانفیگ ها و تجهیزات شبکه مثل سرورها، پرینترها، سوییچ ها و روترها، بر اساس یک IP، استفاده میشود، و نکته دیگر اینکه به ساختمان داده این پروتکل MIB یا Management Information Base میگویند.

دراین مقاله میخواهیم روش های کنترل دسترسی به SNMP رادر سوئیچ ها و روترهای سیسکو رابررسی کنیم.

SNMP بطورپیشفرض ازپورتهای UDP 161برای پیام های عمومی وازپورت UDP 162 برای پیام های trap استفاده میکند.

متاسفانهSNMP ورژن1بطورگسترده درحال حاضراستفاده میشودکه خیلی ایمن نیست دراین ورژن اطلاعات بصورتClear-textارسال میشودویکی از ضعف های اصلی این ورژن است.
توصیه ای که ابتدادارم این است که اگرازسیستم های مانیتورینگ یاپروتکل SNMP استفاده نمیکنیدمیتوانیدبادستورات زیراین سرویس راغیرفعال کنید:

Switch(config)# no snmp-server community
Switch(config)# no snmp-server enable traps
Switch(config)# no snmp-server system-shutdown
Switch(config)# no snmp-server

امااگرسرویس SNMP رابرای سوئیچ ها و روترهای داخل شبکه نیازداریدبهتراست از SNMP ورژن 3 استفاده کنید.
این ورژن خیلی امن تر از ورژن 1 است چرا که از یک رمزنگاری هش برای احراز هویت برای محافظت از community string استفاده میکند. قبل از اینکه دستورات این نسخه را بگوییم و آن را فعال کنید بهتر است با دستوراتی که در بالا آوردیم تنظیمات ورژن قدیم پاک سازی شود. دستوراتی که در پایین آورده شده نشون میدهد که چطور یک مدل امنیتی برای snmp v3 ایجاد شود.

در ابتدا اکسس لیست 12 اجازه میدهد که فقط سیستم های خاصی سوئیچ را مدیریت کنند.

Switch(config)# no access-list 12
Switch(config)# access-list 12 permit 172.30.100.2
Switch(config)# access-list 12 permit 172.30.100.3

مرحله بعد تعریف یک گروه admin با با دسترسی خواندن و نوشتن MIB

Switch(config)# snmp-server group admins v3 auth read adminview write adminview

سپس یک کاربربعنوان مثال root به این گروه بایک کلمه عبورتعریف میکنیم که میتواند قبل از ارسال با md5 رمزشود.

و در انتهای دستور اکسس لیست 12 به این کاربر اعمال میکنیم:

Switch(config)# snmp-server user root admins v3 auth md5 MyP@ssw0rd access 12

سر انجام میتوان مشخص کرد adminview به کدام قسمت های mib دسترسی داشته باشد. بعنوان مثال در دستورات زیر دسترسی به شاخه های internet از MIB داشته باشد اما به شاخه هایی که آدرسهای IP و اطلاعات مسیریابی را شامل میشود نه.

Switch(config)# snmp-server view adminview internet included
Switch(config)# snmp-server view adminview ipAddrEntry excluded
Switch(config)# snmp-server view adminview ipRouteEntry excluded

کار تمام است اما برای SNMP ورژن یک!!

اگرفقط snmp ورژن1روی سوئیچ یاروترقابل دسترس است بادستورات پایین،بایک اکسس لیست میتوانیم دسترسی فقط خواندی به یک سریIPهااعمال کنیم تاحداقل امنیت رارعایت کرده باشیم.

Switch(config)# no access-list 12
Switch(config)# access-list 12 permit 172.30.100.2
Switch(config)# access-list 12 permit 172.30.100.3
Switch(config)# snmp-server community Hash-960301 ro 12

درآخرهمانطورکه میدانید سرویس SNMP Trap میتواندبرای مدیریت سویچ بکار برده شود که بادستورات زیرتنظیم میشود:

Switch(config)# snmp-server host 172.30.100.2 traps Hash-960301
Switch(config)# snmp-server host 172.30.100.3 traps Hash-960301
Switch(config)# snmp-server trap-source Loopback0
Switch(config)# snmp-server enable traps

 

آموزش SNMP در روتر و سوئیچ های سیسکو

 

شاید این موارد نیز مورد علاقه شما باشد:

راه اندازی SSH در سوئیچ ها و روتر های سیسکو

مراحل Boot کردن روتر های سیسکو

برگرداندن روتر یا سوئیچ سیسکو به تنظیمات کارخانه

دسترسی Telnet به روتر سیسکو

آموزش پیکربندی VLAN سوئیچ سیسکو

مدیریت سوئیچ روتر سیسکو

Inter Vlan Routing از طریق روتر

آموزش SNMP در روتر و سوئیچ های سیسکو

آموزش SNMP در روتر و سوئیچ های سیسکو
5 (100%) 1 vote[s]